bij të nënes apo babait italian, bij të lindur në Itali nga qytetarë të panjohur ose apolidë;
me adoptim - të adoptuarit nga qytetarë italianë fitojnë nënshtetësinë italiane;
me martesë - bashkëshorti i një qytetari italian që banon ligjërisht të paktën 6 muaj në territorin Italian, ose 3 vjet pas maltese [se residente all'estero], bëhet qytetar italian.

I huaji që ka babanë, nënën ose njërin prej paradhësve të tij të drejtpërdrejt (të shkallës së dytë) me nënshtetësi italiane:
nëse bën shërbim ushtarak për shtetin dhe deklaron që do të marrë nënshtetësinë italiane;
i huaji që punon si nëpunës i shtetit italian dhe deklaron që dëshiron nënshtetësinë italiane;
nëse pas mbushjes së moshës 18 vjetëve, jeton rregullisht në Itali për të paktën dy vjet të pandërprerë e deklaron që dëshiron nënshtetësinë italiane.

I huaji që ka lindur në Itali, që banon aty të paktën dy vjet pa ndërprerje deri në mbushjen e moshës 18 vjeç, bëhet qytetar italian nëse shpreh dëshirën brenda një viti pas mbushjes së moshës.

Nënshtetësia për natyralizim mund të kërkohet nga jashtëkomunitari nëse:
jeton rregullisht në Itali që prej 10 vjetësh;
ka qenë gjithmonë në rregull me Lejen e Qëndrimit;
ka një banesë të përhershme dhe të ardhura të mjaftueshme.

P.s. Ligji italian njeh dopio-nënshtetësinë apo shumë-shtetësinë, pa hequr dorë nga nënshtetësia e origjinës.